Τετάρτη, 28 Μαΐου 2008

Δεν πειράζει...

Βρίσκομαι στην πιάτσα ΙΚΕΑ και παίρνω κλήση από την αιμοκάθαρση του Διαβαλκανικού. Κανονικά, εφ' όσον είμαστε εκτός περιμετρικής ζώνης, πρέπει να βάλω ταξίμετρο ξεκινώντας. Επειδή όμως μάλλον πηγαίνω να παραλάβω νεφροπαθή που λογικά θα αργήσει ένα δυο λεπτά να βγει, και το νοσοκομείο είναι δίπλα, δεν βάζω ταξίμετρο. Κοινωνική προσφορά ή καλοπροαίρετη βλακεία; Αν δεν κάνω λάθος, τις μετακινήσεις τους τις πληρώνει το ΙΚΑ. Τέλος πάντων. Περνάει ένα τρίλεπτο αναμονής και τελικά εμφανίζεται μια κυρία.
-Τώρα την φέρνουν, μου λέει.
-Εδώ είμαι περιμένω, της απαντάω.
Τέσσερα λεπτά (και δυο βόλτες γιατί εμποδίζω) μετά επιστρέφει.
-Τώρα την φέρνει ο νοσοκόμος.
Δεν προλαβαίνω να της απαντήσω γιατί για μια ακόμη φορά με κορνάρουν να μετακινηθώ. Κλείνω την έξοδο των επειγόντων εκεί που περιμένω βλέπετε. Κάνω έναν (ακόμη)κύκλο, και την βλέπω να βγαίνει έντρομη γιατί δεν με είδε έξω και υπέθεσε ότι έφυγα.
-Έρχεται έρχεται, μου λέει.
-Εσείς τηλεφωνήσατε, ή από το νοσοκομείο; ρωτάω.
-Εγώ εγώ.
-Και γιατί δεν περιμένατε να τελειώσει η αιμοκάθαρση και να τηλεφωνήσετε μετά;
-Έ, τέτοια ώρα τελειώνει κάθε μέρα. Μόνο σήμερα αργήσανε.
Κάπου εδώ σκέφτομαι να εκκινήσω το ταξίμετρο, αλλά ποιο το όφελος; Ο γάιδαρος έχει φαγωθεί (μάλλον).
Τελικά, ένα τέταρτο περίπου από την ώρα κλήσης, η κοπελίτσα-ασθενής εμφανίζεται, και ξεκινάμε για το Ιπποκράτειο. Η γκρίνια της κοπελίτσας πάει σύννεφο (δεν αφορά κάτι συγκεκριμένο) και οι χαζομάρες της μάνας επίσης (είσαι κρυωμένη γι' αυτό πονάει το πόδι σου, έπρεπε να φας τα φασολάκια σου χθες, θα ήσουν καλύτερα σήμερα και άλλα άσχετα). Με τα πολλά φτάνουμε στο νοσοκομείο, και τους πάω μέσα, όσο πιο κοντά γίνεται στο κτίριο που θέλουν, και το πάρτυ κορυφώνεται.
-Πόσο κάνει; ρωτάει η μάνα.
-Έχουμε κάνει 5,60 και 1,60 η κλήση, 7,20...7 ευρώ, λέω στρογγυλεύοντας προς τα κάτω.
-Έλα πάρε, εντάξει, δεν πειράζει, μου λέει.
Την ατάκα αυτή την έχω ξανακούσει, από ανθρώπους που νομίζουν ότι τους υπερχρεώνεις και θέλουν να σου δείξουν ότι το κατάλαβαν αλλά δεν θα το κάνουν θέμα. "Φορτωμένος" ήδη δεν το αφήνω να περάσει έτσι.
-Τι εννοείτε δεν πειράζει; της λέω. Το ταξίμετρο γράφει 5,60 και 1,60 η κλήση, 7,20 είναι κανονικά κι εγώ σας λέω 7, λιγότερα σας ζητάω από το κανονικό.
-Δεν πειράζει, δεν πειράζει, αφού μας εξυπηρέτησες, επιμένει αυτή.
Τα νεύρα μου.
-Κοιτάξτε, επειδή ούτε αναμονή σας έχω χρεώσει, τόση ώρα που έκανα κύκλους στο νοσοκομείο, το αν πειράζει ή όχι αφήστε να το πω εγώ καλύτερα.
-Εντάξει, εντάξει δεν πειράζει, συνεχίζει το βιολί της αυτή και κατεβαίνει.
Καταλαβαίνω ότι η γυναίκα είχε το πρόβλημά της. Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί μερικοί άνθρωποι έχουν αντικαταστήσει το "ευχαριστώ" και το "συγνώμη" με το "δεν πειράζει". Δεν είναι η πρώτη φορά και δεν το έχω ακούσει μόνο μέσα στο ταξί. (πχ. -Τέτοια ώρα που παίρνετε τηλέφωνο ενοχλείτε. -Δεν πειράζει τώρα με βόλεψε και πήρα). Είναι απλώς χαρακτηριστική ιστορία. Και μετά γίνεσαι ψυχρός επαγγελματίας, και μετά χάνεις κάθε ελπίδα στην καλή ανθρώπινη πλευρά και γίνεσαι γαϊδούρι. Ή απλώς εκνευρίζεσαι εκείνη την ώρα, αλλά ξανακάνεις τα ίδια την επόμενη, γιατί γίνεσαι γαϊδούρι μόνο στην υπομονή.
Όπως είπα, δεν ήταν η πρώτη φορά, και πολύ φοβάμαι ότι δεν θα είναι και η τελευταία.

9 σχόλια:

ulysses είπε...

Βασικα είναι αλήθεια ότι υπάρχουν πολλοί που έχουν τέτοια συμπεριφορά.. απλά νομίζω ότι δεν πρέπει να επηρεάζεσαι από αυτό στην γενικότερη αντιμετώπισή σου απέναντι στους πελάτες και να γίνεις αυτό που λες "ψυχρός επαγγελματίας". Ετσι κι αλλιώς το ότι διατηρείς εσύ σωστή συμπεριφορά έχει να κάνει με τη δική σου παιδεία και νοοτροπία και αυτό σε τιμά εν αντιθέσει με πολλούς συναδέλφους σου. :P

Idioteque είπε...

Σκέψου δηλαδή τι μπορεί να έλεγε μετά η τύπισσα! Είναι μερικοί άνθρωποι που έχουν ένα φίλτρο στον εγκέφαλο και περνάει μέσα μόνο ότι θέλουν αυτοί!

Takis Varatzas είπε...

Τι λέγαμε για το φιλότιμο? Αυτό συμβαίνει και σε μένα φίλε acro και θα το κάνω post μια άλλη μέρ απου θα μου ξανασυμβεί...

Γιώργος είπε...

ελα μωρε...δεν πειραζει...

Mitse είπε...

Οι καθηγητές μας έλεγαν στο σχολείο: Αν αφήσω έστω και έναν να βγει έξω χωρίς απουσία, μετά πρέπει να γίνει αυτό για όλους...

Μάλλον θα πρέπει να αρχίσεις να λειτουργείς "ρομποτικά" (στη δουλειά, αλλιώς τι άνθρωποι είμαστε). Ξεκινά η χρεωση από κει τελειώνει εκεί, τόσο τόσο, 1+1=2 ΤΕΛΟΣ

dim155 είπε...

Μερικοι ανθρωποι γκρινιαζουν μονο και μονο για να χαλανε την διαθεση των αλλων. Ευτυχως ειναι σχετικα λιγοι. Φαντασου να την ειχες μανα η γυναικα.
Ισως αυτοι να ειναι οι νεφελιμ που λεει ο Λιακοπουλος και ζουν αναμεσα μας.

moyratos είπε...

Μου θυμιζετε μια παλιά ελληνική ταινία ... που έχει σχέση με το φιλότιμο.

Πλέον έχω μάθει στην ζωή μου, ότι από την στιγμή που βγήκε η συγνώμη, χάθηκε το φιλότιμο.

Acro είπε...

Όπως είπα, δεν ήταν η πρώτη φορά, και μάλλον δεν θα είναι και η τελευταία. Αν μπορείς να βοηθήσεις έναν άνθρωπο, το κάνεις και πας παρακάτω. Ήθελα απλώς να επισημάνω το "Δεν πειράζει" ως άκυρη απάντηση. Ψυχραιμία...

ΤΖΩΤΖΙΟΥ είπε...

«Τι δεν πειράζει; Εγώ σου κάνω έκπτωση, εγώ θα πω δεν πειράζει.»
«Ε, άμα δεν πειράζει, τότε πληρώστε μου/με κανονικά αυτό που πρέπει, €7.20»
«Πειράζει… πειράζει τη γυναίκα μου που σε χρεώνω λιγότερα, πειράζει κι εμένα που νομίζεις ότι μου κάνεις χάρη.»

Κάτι τέτοια θα έλεγα εγώ, αλλά εγώ μόνο φαντάρος έχω πάει, δεν έχω οδηγήσει ταξί, οπότε και πάλι καλά κρατήθηκες.
Από την άλλη, βέβαια, έχω δυνατή Ηπειρώτισσα πεθερά που με εξασκεί σε καταπληκτικά άλματα λογικής τύπου:
«Θες να πιεις κατσικίσιο γάλα;»
«Μπα, όχι τώρα.»
«Δεν σου αρέσουν τα Ηπειρώτικα προϊόντα, ε;»
όπου ρίχνει διπλό χτύπημα, επειδή ούτε είχα δώσει δείγμα αντιπάθειας στα Ηπειρώτικα προϊόντα, ούτε ήξερα πως το κατσικίσιο γάλα είναι αυστηρά και μόνο Ηπειρώτικο©®™.
Με συγχωρείτε, επιστρέφω στο καβούκι μου.