Τετάρτη, 20 Μαΐου 2009

Εγνατίας 35

Απόγευμα Κυριακής, περιμένω στην πιάτσα των ΚΤΕΛ. Όταν έρχεται η σειρά μου, πλησιάζει ένας παππούς, ογδόντα χρονών και βάλε. Σκύβει στο παράθυρο και κάτι μου λέει. Το παράθυρο όμως είναι κλειστό (το όχημα κλιματίζεται), και δεν τον ακούω. Κατεβάζω λίγο το τζάμι.

-Ελάτε περάστε.

-Πίσω στην πόλη πάω.

-Όπου πηγαίνετε θα πάμε.

-Πίσω πηγαίνω, στην πόλη.

-Ελάτε, περάστε, φωνάζω λίγο δυνατότερα αυτή τη φορά.

Ο άνθρωπος με αργές κινήσεις ανοίγει την πόρτα και σιγά σιγά βολεύεται στο κάθισμα. Φαίνεται πως προσπαθεί να κάνει γρήγορα, αλλά το σώμα του δεν τον βοηθάει.

-Μη βιάζεστε, με την ησυχία σας.

Με τα πολλά κλείνει τελικά την πόρτα και ξεκινάμε.

-Πού ακριβώς πηγαίνουμε;

-Στο κέντρο.

-Ναι, πού ακριβώς στο κέντρο;

-Στο κέντρο, στην πόλη, δεν ξέρεις που είναι το κέντρο; Με κοιτάζει με εξεταστικό, θολό από τον καταρράκτη βλέμμα.

-Μάλιστα, αλλά το κέντρο είναι μεγάλο. Εγνατία, Τσιμισκή; Πού πηγαίνουμε.

-Α! Εγνατίας 35.

-Ωραία.

Σε όλη τη διαδρομή δεν λέει τίποτε. Τον βλέπω που είναι κουρασμένος και ταλαιπωρημένος. Προσπαθεί να δει γύρω πού βρισκόμαστε.

Μπαίνουμε στην Εγνατία. Το νούμερο είναι στην απέναντι πλευρά του δρόμου. Αναρωτιέμαι, αν θέλει να κάνω τον απαραίτητο κύκλο για να τον αφήσω ακριβώς μπροστά στο νούμερο αλλά διστάζει γιατί φοβάται μη γκρινιάξω, ή απλώς δεν το ξέρει και θα βρεθεί προ εκπλήξεως.

Θέλοντας να τον διευκολύνω χωρίς να τον προσβάλλω του λέω όσο φυσικότερα μπορώ:

-Θέλετε μήπως να κάνω τον κύκλο για να σας αφήσω μπροστά στο νούμερο;

Με αγριοκοιτάζει κάπως, και μου απαντάει με την άνεση δεκαοχτάχρονου:

-Γιατί; Δεν μπορώ να περάσω μόνος μου;

Δεν λέω τίποτε. Σταματάμε, και αφού με πληρώνει, ξεκινάει την διαδικασία εξόδου. Δεν τολμώ να τον ρωτήσω αν χρειάζεται βοήθεια. Με χίλια βάσανα καταφέρνει να σταθεί όρθιος, και για λίγο βρίσκεται να στηρίζεται με την πλάτη στο ταξί, κρατώντας την ανοιχτή πόρτα. Μισοκλείνει τα μάτια του καθώς κοιτάζει στο ταμπλώ δεξιά το τιμολόγιο του ταξί. Κάνει με δυσκολία να σκύψει για να δει καλύτερα. Καταλαβαίνω ξαφνικά.

-Ο τιμοκατάλογος είναι, του φωνάζω.

-Ε;

-Ο τιμοκατάλογος του ταξί είναι. Δεν είναι κάτι δικό σας.

-Δεν είναι δικό μου;

-Όχι. Ο τιμοκατάλογος είναι.

-Α. Καλά.

Με αργές κινήσεις κλείνει την πόρτα και με μια τελική στήριξη-ώθηση στο ταξί, ανεβαίνει στο πεζοδρόμιο. Παλικάρι.

 

Disclaimer (alo alo Tzot:))

Γενικά, έχω μια αδυναμία στους ηλικιωμένους. Συνήθως έχουν να πουν ενδιαφέρουσες ιστορίες, με την εμπειρία της ηλικίας τους να αντικατοπτρίζεται και στις απόψεις τους. Όχι ότι λείπουν και οι "γεροπαράξενοι", αλλά και αυτοί μέχρι ένα σημείο δικαιολογούνται.

Ο συγκεκριμένος με ενθουσίασε.

Μακάρι να φτάσουμε στα χρόνια του, να ζούμε εμείς καλά κι αυτός καλύτερα :)

8 σχόλια:

dim155 είπε...

γεια σου acro
ο συναδελφος ειμαι που τα ειπαμε
για λιγο στην αριστοτελλους.
Οι ηλικιωμενοι οντως ειναι λιγο
δυσκολοι αλλα θελουν κατανοηση
οχι μονο στα ταξι αλλα παντου
π.χ. τραπεζες ι.κ.α. κ.λ.π.

ανεκδοτο
Μια φορά ένας παππούς είχε πάει στο σπίτι ενός συνομήλικου φίλου του να φάει.
Πάει η γυναίκα του παππού και ρωτάει:
- Να σας φέρω το φαγητό;
- Ναι, καρδιά μου, λέει ο άντρας της...
Παραξενεύεται ο φίλος, τους σερβίρει η γιαγιά και πάλι αυτός...
- Ευχαριστώ πολύ, αγάπη μου.
Τότε πάει να φέρει η γριά το νερό και του λέει ο φίλος του:
- Ρε, λες την γυναίκα σου ακόμα έτσι;
- Ασε ρε, είμαστε παντρεμένοι 53 χρόνια, και εδώ και 20 χρόνια έχω ξεχάσει το όνομά της...

YO!Reeka's είπε...

:)

Takis Varatzas είπε...

To pneyma men pro8ymo, h sarks de as8enhs....

η ψαχασθενής ξανθιά είπε...

κι εμενα μ αρεσουν οι μεγαλοι που τα χρονια τους εχουν δωσει μια σοφια στη ζωη τους...ενοειται οτι θα υπαρχουν και οι γεροπαραξενοι δεν το συζητω

Marina είπε...

Γειά σου Acro, σπουδαίε τύπε! Μπράβο που δεν βιάζεσαι με τους ηλικιωμένους. Ξέρεις κατά βάθος δεν πιστεύουν ότι το σώμα τους αρνείται να εξυπηρετήσει, ενώ το μυαλό τους παραμένει ξύπνιο (τιμοκατάλογος).

stmaria2 είπε...

καλημέρα acro πολύ καλά έκανες ναι έτσι πρέπει να βοηθάμε τους ηλικιωμένους αν θες δες το blog μου http://stlmaria2.blogspot.com/
καλήμερα

Nicholas είπε...

giati xathikes?

iqbal singh είπε...

Cleveland Taxi
United Cab Company is the most Punctual Company in whole USA. It is known for its customer friendly and comfortable services. It is the most reliable company among the other companies. . Make your taxi reservation online today and get great discounted flat rates. Special offers on Cleveland Hopkins International Airport pick up and drop off. United Cab your dependable taxi service for all your transport needs while in Cleveland. Book ride now