Δευτέρα, 14 Απριλίου 2008

Δεν είπα Σάρτη...

Καλοκαίρι, μεσημέρι. Βρίσκομαι στα ΚΤΕΛ τρίτο ταξί στην πιάτσα. Ένα παλικαράκι κοντά στα τριάντα πλησιάζει τον πρώτο ταξιτζή και κάτι του λέει. Αυτός τον "διώχνει". Το ίδιο και ο δεύτερος, Το έργο το έχω ξαναδεί. Κάπου κοντά θα πηγαίνει, ή δεν καταλαβαίνουν τι τους λέει. Οπότε μόλις σκύβει δίπλα στο ταξί και αρχίζει να λέει (δεν τον ακούω, το παράθυρο είναι κλειστό γιατί δουλεύει ο κλιματισμός) του κάνω νόημα να μπει μέσα. Μπαίνει, κάθεται, και με κάπως παράξενη προφορά μου λέει:

-Θα με πας στη Σάρτη;

-Να σε πάω.

Η προφορά του με βάζει σε σκέψεις. Σε περίπτωση που μας σταματήσουν για έλεγχο και αυτός είναι παράνομα στη χώρα, θεωρούμαι αυτομάτως συνεργός σε μεταφορά λαθρομεταναστών, και πηγαίνω κι εγώ και το ταξί "μέσα" Οπότε του λέω:

-Χωρίς παρεξήγηση, αλλά επειδή τα Ελληνικά σου τα ακούω παράξενα, και επειδή θα βγούμε εκτός Θεσσαλονίκης, χαρτιά, ταυτότητα έχεις;

-Έχω έχω, λέει και βγάζει μια φωτοτυπία ταυτότητας. Το όνομα είναι ένα δυσκολοπρόφερτα Τούρκικο. Καλώ το κέντρο του ραδιοταξί, ζητάω να κόψουν την αναμετάδοση (ώστε να με ακούει μόνο η εκφωνήτρια) και της δίνω τα στοιχεία ταυτότητας, ενημερώνοντας παράλληλα ότι πηγαίνω στην Σάρτη.

Το παλικαράκι καθώς βγαίνουμε περιφερειακό μου λέει.

-Δεν πάμε Σάρτη. ΞΑΝΘΗ πάμε.

Μάλιστα. Άλλο Σάρτη Χαλκιδικής, άλλο Ξάνθη. Και το Τούρκικο όνομα, με βάζει σε υποψίες και με οδηγεί στην επόμενη ερώτηση.

-Που ακριβώς πηγαίνουμε στην Ξάνθη;

-Λίγο πιο έξω, στο χωριό ΧΧΧΧ (δεν θυμάμαι πλέον πιο ακριβώς).

-Και που είναι αυτό;

-Λίγο έξω από την Ξάνθη.

-Ναι, αυτό το είπαμε. Προς τα που δηλαδή; Στα Πομακοχώρια;

-Ναι, όχι, ναι. Χαζογελάει αμήχανα.

Δηλαδή ναι. Εκείνη την εποχή δεν ξέρω τίποτε απολύτως για τα Πομακοχώρια. Μια μακρινή ανάμνηση μόνο από ένα ρεπορτάζ, ότι έχουν δική τους διακυβέρνηση και νόμους. Γκουλπ.

-Φίλε επειδή πολλά γίνονται, και πάμε μακριά, θα ενημερώσω και την αστυνομία, χωρίς παρεξήγηση.

Το δέχεται με χαμόγελο. Όλο και περισσότερο μου δίνει την εντύπωση ότι είναι κάπως "ελαφρύς" καθώς δεν σταματάει να χαζοχαμογελάει, και να μιλάει ακατάσχετα. Τέλοσπαντων.

Τηλεφωνώ στο 100 και ενημερώνω για την όλη κατάσταση. Ο αστυνομικός πολύ γρήγορα το ψάχνει και με ενημερώνει ότι για τον επιβάτη μου δεν προκύπτει ποινικό μητρώο. Επίσης με συμβουλεύει να ενημερώσω και την αστυνομία φτάνοντας στη Ξάνθη αν θέλω. (Το 100 όταν το καλείς από κινητό, σε συνδέει με την κοντινότερη άμεση δράση).

Μέχρι εδώ, καλά, αν και η ανησυχία δε σβήνει. Αντιθέτως, και ενώ έχουμε φτάσει περίπου στην Ασπροβάλτα, οι πλάγιες ερωτήσεις μου βγάζουν και άλλο "λαγό":

-Δεν έχω λεφτά εγώ να σε πληρώσω. Θα σου τα δώσει ο θείος μου εκεί όταν φτάσουμε.

-Ο θείος σου ξέρει ότι πας με ταξί στο χωριό;

-Όχι. Μην ανησυχείς όμως θα σε πληρώσει.

[Αυτό το λες εσύ. Ο θείος όμως; Αν υπάρχει...]

-Να κάνουμε ένα τηλέφωνο στο θείο σου; Μπορεί να μην είναι σπίτι όταν φτάσουμε.

-Να πάρουμε.

Μου λέει ένα νούμερο, καλώ και βγαίνει κάποιος, ο οποίος αφού με ακούει, με σπαστά Ελληνικά μου εξηγεί ότι δεν είναι αυτός που ψάχνω.

-Λάθος νούμερο μου έδωσες.

Μου λέει και πάλι το τηλέφωνο. Αυτή τη φορά μου δίνει μάλλον το σωστό, γιατί απαντάει μια γυναίκα στα Τούρκικα, αλλά καθώς προσπαθώ να της εξηγήσω ποιος είμαι και τι συμβαίνει μου το κλείνει.

-Μια γυναίκα βγήκε και μου το έκλεισε, του λέω.

-Είναι επειδή δεν αφήνουν τις γυναίκες τους να μιλάνε με αγνώστους. Η θεία μου θα ήταν. Δώσε να μιλήσω εγώ, μου λέει.

Ξανακαλώ και του δίνω να μιλήσει. Αρχίζει ένα χείμαρρο Τούρκικα, σε τόνους που μου φαίνονται άλλοτε παρακλητικοί, και άλλοτε επεξηγηματικοί. Τελικά κλείνει το τηλέφωνο.

-Εντάξει μίλησα με τον θείο μου, εκεί είναι και θα μας περιμένει να σε πληρώσει, μου λέει.

[Έτσι λες εσύ. Είναι εξίσου πιθανό να έχει πει: " Ομάρ, Χασάν, Αμπντούλ, έρχομαι με ένα γκιαούρη ταξιτζή κορόιδο. Ακονίστε τα γιαταγάνια, ανάψτε κάρβουνα και ειδοποιήστε ότι θα έχουμε Toyota Avensis για πούλημα."]

Αστειεύομαι τώρα, αλλά όλα αυτά δεν είναι καθόλου αστεία εκείνη την ώρα. Στην καλύτερη χειρότερη περίπτωση, θα έχω κάνει ένα σωρό χιλιόμετρα, θα έχω χάσει τη μέρα και δεν θα πληρωθώ. Στη χειρότερη;

Κουβέντα στη κουβέντα μαθαίνω ότι το χωριό έχει αστυνομικό τμήμα. Ελληνικό αστυνομικό τμήμα. Όπως είπα, μέχρι εκείνη τη στιγμή έχω την εντύπωση ότι πηγαίνουμε σε ένα τουρκόφωνο "κράτος εν κράτει". Τηλεφωνώ στις πληροφορίες, βρίσκω το νούμερο, και καλώ το αστυνομικό τμήμα. Δεν απαντάει κανείς.

Τηλεφωνώ στο 100 και πάλι. Πλέον είμαστε στο κομμάτι της Καβάλας. Ο αστυνομικός μου εξηγεί ότι κατά πάσα πιθανότητα ο αστυνομικός είναι έξω σε περιπολία με το αυτοκίνητο, και γι' αυτό δεν απαντάει στο τμήμα.

Μάλιστα. Εξαιρετικά. Φτάνω στην Ξάνθη και τηλεφωνώ στο 100. Εξηγώ την κατάσταση ακόμη μια φορά.

-Φοβάσαι ότι δεν θα σε πληρώσει;

-Μεταξύ άλλων, το φοβάμαι και αυτό.

Ο αστυνόμος γελάει.

-Δεν θα έχεις πρόβλημα, καλοί είναι οι άνθρωποι εκεί αλλά αν γίνει κάτι πάρε μας τηλέφωνο, μου λέει.

[Αν προλάβω...]

Φτάνουμε κάποια στιγμή στο χωριό. Αρκετοί μιναρέδες υψώνονται δεξιά και αριστερά. Οι περαστικοί μας κοιτάζουν περίεργα. Οι άντρες, γιατί οι ελάχιστες γυναίκες κουκουλωμένες με τα τσεμπέρια τους κοιτάζουν το έδαφος καθώς περπατάνε.

Από εδώ στρίψε, από εκεί στρίψε, κρατάω νοητικές σημειώσεις, προκειμένου αν χρειαστεί να ειδοποιήσω το 100, να τους τα πω μαζεμένα: (Από το μπακάλικο " Η Φατιμά" αριστερά, πλάτανος δεξιά, γύρω γύρω την πλατεία και βόρεια, άσπρο σπίτι με πράσινα παντζούρια).

-Εδώ είμαστε, μου λέει κάποια στιγμή. Βγαίνει έξω και μπαίνει σε μια αυλή. Βλέπω παιδάκια και κάποιες γυναίκες με τσεμπέρια που έχουν βγει και με κοιτάζουν. Στο μεταξύ έχω κλειστές ασφάλειες, πατημένο συμπλέκτη και βαλμένη πρώτη, ενώ στο χέρι κρατάω το κινητό στο οποίο έχω ήδη σχηματίσει το 100 και απομένει να πατήσω "κλήση".

Μετά από λίγο ένας χαμογελαστός άνθρωπος, γύρω στα 60, βγαίνει από την αυλή, και έρχεται στο παράθυρο.

-Έλα λίγο κατέβα να σε κεράσουμε έναν καφέ, μου λέει.

-Πρέπει να φύγω για πίσω, να φτάσω πριν νυχτώσει, σας ευχαριστώ, του απαντάω.

-Καλά που τον βρήκες αυτόν; με ρωτάει, αναφερόμενος στον πελάτη ανιψιό του.

-Στα ΚΤΕΛ, στα λεωφορεία της Θεσσαλονίκης.

-Βρε τον άτιμο. Δυο φορές τον βάλαμε στη Σταυρούπολη στο ψυχιατρείο, το έσκασε, πήρε ταξί και ήρθε πίσω.

Κλασική ιστορία. Ευτυχώς ό άνθρωπος με πληρώνει κανονικά και με χαμόγελο. Του δίνω τα ρέστα (αν και ο ανηψιός επιμένει να τα κρατήσω να πιω έναν καφέ), και φεύγω όσο πιο γρήγορα και αθόρυβα μπορώ. Τα μάτια μου είναι μονίμως στους καθρέφτες. Αναρωτιέμαι πόσες τρίχες μου άσπρισαν και πόσο μπορεί να κοστολογηθεί η ψυχική οδύνη. Άλλο κακό να μη μας βρει.

Και ενώ με πιέζει η κύστη μου, δεν διακινδυνεύω να σταματήσω παρά μόνο αφού έχω περάσει και την Καβάλα στο δρόμο της επιστροφής.

33 σχόλια:

Deja_Voodoo είπε...

Να κάνω μερικές ερωτήσεις?

Εφόσον ο πελάτης μπει στο TAΞΙ υποχρεούσαι να τον πας, σωστά? Σε ποια περίπτωση μπορείς να αρνηθείς να εξυπηρετήσεις?

Επίσης, όταν ακούς τον πελάτη να λέει "Χ", όπου "Χ"=απόσταση μεγαλύτερη της μισής ώρας, δεν σου 'ρχεται αυτόματα να πεις "φτου σου, την πατήσαμε"? Από την άλλη, θα είναι ευκαιρία να ξεφύγεις από το χάος του άστεως (σωστά το έγραψα?) και ν'ανοίξεις λίγο το αυτοκίνητο που χαραμίζεται με 1η, 2α, 3η συνέχεια.

Συμφέρουν τέτοιου είδους αγώγια? Και επίσης, εκτός από τα διόδια -και της επιστροφής- ο πελάτης χρεώνεται και το καύσιμο?

Ζώνη φοράς πάντα (καλά ζώνη πάντα πρέπει να φοράμε, αλλά θέλω να σε ξεμπροστιάσω λίγο ενώπιον των αναγνωστώνε σου :P)?

€lisavet είπε...

Οι Πομάκοι είναι φιλήσυχοι και δεν τους αρέσει να δημιουργούν προβλήματα. Συνυπάρχουν αρμονικά με τους Ξανθιώτες. Αυτό είδα τουλάχιστον τα 5 χρόνια που έζησα εκεί. Μόνο στον Εχίνο που είχα πάει, ένιωθα λιγάκι σαν τη μύγα μες στο γάλα...

Αγχώθηκες ε; :)

ps:πολύ βαρετό αυτό το word verification...

Zaf είπε...

Εξαιρετική ιστορία! I like...

Deja_Voodoo είπε...

Θα σε ρωτούσα επίσης εάν θα το ξανάκανες, αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που παραθέτεις τέτοιου τύπου ιστορία. Άρα περιττή η ερώτηση.

Fotinakis Michalis είπε...

Πολύ ευχάριστη ιστορία όντως! Καμιά φορά είμαστε λίγο υπερβολικοί με "διαφορετικούς" από εμάς ανθρώπους. Όχι πως κι εγώ δεν θα φοβόμουν βέβαια :)

Nikos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Nikos είπε...

Απολαυστικη ιστορια μπορω να πω! Ειχε το σασπενς του ετσι οπως το εθεσες! Παντως οντως δεν περιμενα ασχημη εξελιξη! Δεν φημιζονται για αυτο που περιμενες οι πομακοι στην ξανθη, βεβαια το αγνωστο παντα τρομαζει! ;)

ceasar

Acro είπε...

@jeda_voodoo Μπορείς να αρνηθείς διαδρομή (βάσει κανονισμών) όταν:
1)θεωρείς ότι ο πελάτης είναι επικίνδυνος. Οπότε καλείς την αστυνομία, παίρνει τα στοιχεία του, ενημερώνεται για την διαδρομή, και θεωρητικά πλέον είσαι "καλυμένος". Αν πάθεις κάτι θα τον αναζητήσουν.
2) Ο πελάτης είναι μεθυσμένος ή μαστουρωμένος και δεν συνοδεύεται από νηφάλιο συνοδό.
3) Σου ζητάει να πας σε "αδιάβατο" σημείο.
4) Σου ζητάει να πας σε μεγάλη διαδρομή, και θεωρείς ότι είτε για τεχνικούς λόγους (το αυτοκίνητο χρειάζεται service σε 100 χιλιόμετρα κι εσύ πρέπει να κάνεις 400) είτε επειδή είσαι κουρασμένος, δεν μπορείς/θέλεις να κάνεις τη διαδρομή.

Γενικά τα "μεγάλα" δρομολόγια είναι επιθυμητά. Ξεφεύγεις όντως από το κυκλοφοριακό χάος, δίνεις την ευκαιρία στον κακοποιημένο εντός πόλεως κινητήρα να ξεκαπνιστεί (ειδικά στα diesel, οι χαμηλές στροφές προκαλούν τρελές φθορές στο turbo, οι τεχνικοί της Toyota πχ μας συνιστούν τουλάχιστον μια φορά την ημέρα "ξεκάπνισμα" έστω και μέχρι το αεροδρόμιο). Ας μη ξεχνάμε ότι πρόκειται για κινητήρες 2000 κυβικών που δουλεύουν 20 ώρες + την ημέρα σαν αυτοκινητάκια πόλεως. Επίσης συνήθως η οικονομική "απόδοση" μεγάλων διαδρομών είναι στατιστικά περίπου 1,5 με 2 φορές καλύτερη οικονομικά από τις αντίστοιχες ώρες εντός πόλεως. Όλα είναι βέβαια σχετικά. Μπορεί στις 2 ώρες που θα σου πάρει να πας και να έρθεις στη Βέροια, να έχεις τρελή τύχη και να βγάλεις περισσότερα εντός πόλεως.

Ο πελάτης δεν χρεώνεται ΠΟΤΕ τα καύσιμα. Δεν υπάρχει τρόπος να υπολογιστούν σωστά εξ' άλλου. Πληρώνει τα διόδια (και της επιστροφής) και ότι γράψει το ταξίμετρο, εκτός και αν έχει προηγηθεί συμφωνία (με τόσα λεφτά θα με πας μέχρι εκεί;) Ένας πρόχειρος υπολογισμός με τις τρέχουσες τιμές είναι χιλιόμετρα απόστασης επί 0,63 λεπτά αν θυμάμαι σωστά, μπορεί να είναι 0,65 (η τιμή της "διπλής" ταρίφας, που ισχύει εκτός περιμετρικής ζώνης).

Ζώνη, μπορεί να είμαι από τους ελάχιστους, αλλά φοράω ΠΑΝΤΑ, και εντός πόλεως (αν και οι επαγγελματίες οδηγοί εξαιρούνται του κανονισμού για τις ζώνες, για λόγους με τους οποίους εγώ τουλάχιστον διαφωνώ). Όπως φοράω πάντα και κράνος στη μηχανή:P
Στατιστικά κινδυνεύουμε πολύ περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον οδηγό. Μπορεί να μην κάνουμε (και καλά) τόσα λάθη, κάνουν όμως οι υπόλοιποι. Επίσης η κόπωση και η υπερεμπιστοσύνη στις ικανότητες, οδηγεί σε λάθη.
Κάθε φορά που συμβαίνει κάποια τέτοια "δύσκολη" ιστορία, λέω δεν ξαναβγαίνω εκτός. Και κάθε φορά είναι μια πρόκληση να το ξανακάνω, μια δοκιμασία αν θες. Πάντως υπάρχουν περιπτώσεις που δεν θα πήγαινα αν έκρινα ότι ο πελάτης είναι επικίνδυνος. Εκ των υστέρων έχει την πλάκα και τον ενδιαφέρον του, αλλά όταν συμβαίνει δεν ξέρεις που θα καταλήξεις. Για μεροκάματο βγαίνεις, όχι για περιπέτειες. Άλλο το θάρρος και άλλο η ανοησία.

@€lisavet Αυτό το έμαθα κι εγώ εκ των υστέρων. Η συγκεκριμένη διαδρομή ήταν από τις πιο αγχωτικές που έχω κάνει.

@Fotinakis Michalis + Ceasar: Το άγνωστο όντως τρομάζει. Πολύ περισσότερο όταν τραβιέσαι τόσα χιλιόμετρα μακριά σε περιοχές που δεν ξέρεις τι θα συμβεί, και με πελάτη που δεν έχει λεφτά να σε πληρώσει, και ΘΑ πληρωθείς από ΚΑΠΟΙΟΝ θείο ίσως. Εδώ στον Δενδροπόταμο μπαίνουμε με τη ψυχή στο στόμα. Και έχουν γίνει κι εκεί τρελά περιστατικά, από κλοπές μέχρι πετροβολισμοί και πυροβολισμοί.

Lipis είπε...

Αϊσεγκιούλ...!!!!! Μ'ακοοοοοοοούς???!!

Alien's Wrench είπε...

Είναι εξίσου πιθανό να έχει πει: " Ομάρ, Χασάν, Αμπντούλ, έρχομαι με ένα γκιαούρη ταξιτζή κορόιδο. Ακονίστε τα γιαταγάνια, ανάψτε κάρβουνα και ειδοποιήστε ότι θα έχουμε Toyota Avensis για πούλημα."

χαχαχα - πέθανα στο γέλιο

ναι ίσως οι Πομάκοι γενικά να είναι καλοί κ ευγενικοί αλλά εγώ μια φορά που πήγα στα Κιμμέρια δεν έφυγα με τις καλύτερες εντυπώσεις

μια ερώτηση Ακρο,
συνήθως όταν η διαδρομή είναι εκτός πόλης δεν συμφωνείς με τον πελάτη μια στάνταρ τιμή?

nixx είπε...

Acro, σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν φροντίζεις από πριν να βεβαιωθείς ότι -αν μη τι άλλο- θα πληρωθείς;

Πάντως έλιωσα με την "πιθανή μετάφραση" από τα τούρκικα !

Και με εντυπωσίασε η εξυπηρέτηση και υποστήριξη που είχες από την αστυνομία. Από την άλλη βέβαια, φταίει το ότι ακούμε μόνο τα στραβά, κανείς δεν βγαίνει ποτέ π.χ. στα κανάλια να πει και για την καλή δουλειά που κάνουν.

Acro είπε...

@Alien's Wrench Απάντησα και πιο πάνω ότι μπορεί να γίνει και συμφωνία για την τιμή. Εγώ πάντως προτιμώ να πηγαίνω με το ταξίμετρο, είναι το πιο δίκαιο για όλους. Συνήθως συγκεκριμένη τιμή προτείνουν πελάτες που έχουν ξανακάνει τη διαδρομή με ταξί και θέλουν να κόψουν 5-10 ευρώ. Βέβαια, μπορεί και να "την πατάνε" επειδή σε προηγούμενη διαδρομή τους υπερχρέωσαν, οπότε πιστεύοντας ότι κόβουν από την τιμή, στην πραγματικότητα πληρώνουν τελικά ακριβότερα απ' ότι αν πήγαιναν με το ταξίμετρο:)

@nixx Πλέον σε περίπτωση "παράξενου" πελάτη θα ζητούσα να δω αν έχει λεφτά μαζί του. Πάντως δεν μπορείς να τα προαπαιτήσεις.
Η αστυνομία ενίοτε κάνει πολύ καλά τη δουλειά της, όντως. Ενίοτε:)

tamants είπε...

Καταπληκτική εξιστόρηση!
Αν και λόγω καταγωγής από χωριό του γειτονικού νομού Ροδόπης γνωρίζω την συμπεριφορά των μουσουλμάνων κατοίκων της περιοχής. Πίστεψέ με δεν θα αντιμετώπιζες κανένα πρόβλημα ακόμη κι αν καθόσουν με τον Χασάν και τον Γκαλήπ (πραγματικό όνομα!)στο καφενείο για καφέ.
Αγρότες και κτηνοτρόφοι όλοι και στην συντριπτική πλειοψηφία τους αγράμματοι, τουλάχιστον οι άνω των 35(δημοτικό και με το ζόρι). Γενικά φιλήσυχοι άνθρωποι εκτός κι αν τους ξεσηκώνει το γνωστό "προξενείο".
Καλύτερες διαδρομές την επόμενη φορά!

guitarlikas είπε...

Ουάου! Τρελό σασπένς! Πάντως τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι ακόμα χειρότερα αν έλεγε αντί για "Ξάνθη", "Σπάρτη" :)

Lipis είπε...

This is Saaaaaaaaaaaaarti...!!

popi είπε...

Σε διαβάζω λίγο καιρό και μ΄αρέσει πολύ το μπλογκ σου.. το βρίσκω φοβερά ενδιαφέρον.. !!
Είμαι ξανθιώτισσα που δυστυχώς ζω στην Αθήνα, λόγω σπουδών, δουλειάς και με πήρε η κατηφόρα!!..
Με στενάχώρησε λίγο το θέμα σου αν και απο τη μια σε καταλαβαίνω.. Δυστυχώς μας έχουν αφήσει χωρίς να ξέρουμε τί είναι αυτοι οι άνθρωποι!! Τους θυμούνται όλοι μονο στις εκλογές για να τους κατηγορήσουν.Δεν θέλω να πολιτικοποιήσω το ζήτημα, γιατί το ύφος της ιστορίας σου και των φόβων σου δεν ήταν πολιτικό ή ρατσιστικό!!
Αν σου δοθεί η ευκαιρία και περάσεις απο την ξάνθη ξανά για εκδρομή αξίζει τον κόπο να επισκεφτείς τα χωριά τους!! Έχουν καταπληκτική φύση και είναι πολύ φιλόξενοι άνθρωποι!! Πάντως εμείς οι "χριστιανοι"(διότι κατα τα άλλα είμαστε όλοι ξανθιώτες πολίτες) της ξάνθης γιατί εγώ δηλώνω άθεη είμαστε πολύ περήφανοι για τον τόπο μας με αυτήν την "διαφορετικότητα" που θεωρούν οι άλλοι!!

Λογω-τέχνης είπε...

Σε διαβάζω, γράφεις φοβερά και έχοντας στενό φιλικό δεσμό με ταξιτζή έχω να πω ότι τα περιστατικά που συμβαίνουν στο ταξί παρουσιάζουν απίστευτο ενδιαφέρον. Ειδικά αν έχεις και το ταλέντο να τα αποτυπώνεις στο χαρτί είναι πολύ όμορφο το αποτέλεσμα!!!

Συγχαρητήρια και καλή συνέχεια...

Deja_Voodoo είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Deja_Voodoo είπε...

Kataramenh politikh...diafora sxolia pou grafthkan pio panw alla kai filika mou proswpa apo ekeinh thn perioxh ths Elladas (3an8h, komothnh ktl), ola lene oti oi Pomakoi einai kaloi an8rwpoi, filhsuxoi kai filo3enoi.

Antistoixh ais8hsh exw apokomisei ki egw apo Tourkous pou exw gnwrisei sto e3wteriko kai apo ta3idi mou thn Kwnstantinoupolh.

Oi aploi an8rwpoi den exoun tipota na xwrisoun. Alla oi kubernwntes 8eloun na mas peisoun oti ta pramata einai alliws.

Mitse είπε...

Η αγωνία που είχες πέρασε και σε μένα καθώς διάβαζα! Αν θυμάμαι καλά σου έχει ξανατύχει ένα παρόμοιο περιστατικό με άτομο από ψυχιατρείο σωστά; Ευτυχώς που τελείωσαν όλα καλά.

Φανή είπε...

Μα καλα βρε Ακρο τρελομαγνητη εχεις;

Οπως ειπε και ο tamants ειναι ησυχοι εκτος και αν εχει συμβει κατι αλλο.

ps: πειραματιζομαι δεν ξερω αν τα καταφερα, ευχαριστω παντως:)

>Lina είπε...

οι άνθρωποι αυτοί είναι από τους πιό ήσυχους που υπάρχουν. Είναι φυσικό να μην το γνωρίζεις, αλλά όσοι είχαμε έστω μια επαφή με αυτούς το ξέρουμε.

χαμογελασα πολύ διαβάζοντάς το =)

Acro είπε...

@everybody (Σας "διάβασα" όλους προσεχτικά και δυο φορές).
Όπως είπα, εκ των υστέρων έμαθα κι εγώ πόσο καλοί και φιλήσυχοι άνθρωποι είναι. Αλλά και τότε, απλώς υπερέβαλα γιατί ποτέ δεν ξέρεις. Θα μπορούσε πχ, να έχει πάρει ταξί για να πάει να απαγάγει την καλή του, και να βρεθώ να με κυνηγάνε με δίκανα, που λέει ο λόγος. Θα μπορούσε να συμβεί σε οποιοδήποτε χωριό της Ελλάδας επίσης :)
Εκείνη την εποχή απλώς, επειδή γενικά είμαι αγεωγράφητος σε μέρη που δεν έχω πάει, το μόνο που είχα σημείο αναφοράς ήταν μια πραγματικά αρχαία εικόνα από ντοκυμαντέρ του 70 ξέρω γω :)

Δεν μου έχουν τύχει όλοι οι τρελοί. Μου έχει τύχει το ποσοστό που μου αναλογεί στατιστικά, αφού, ειδικά τον πρώτο καιρό, δεν ψαχνόμουν όσο έπρεπε και με το σωστό τρόπο όταν μου φαινόταν "ύποπτος" ο "πελάτης".
Κάποιες από αυτές θα τις μοιραστώ μαζί σας εδώ, ελπίζοντας να μην έχω καινούρια τέτοια ιστορία "θρίλερ".

Επίσης, ωραία λεπτομέρεια από τους διαλόγους με το παλικαράκι, ήταν όταν τον ρώτησα αν είναι Χριστιανός ή Μωαμεθανός. Προσπάθησε να μην απαντήσει για λίγο και στη συνέχεια είπε ότι ήταν "και τα δύο".
Τον διαβεβαίωσα ότι δεν με ένοιαζε σε ποιο θρήσκευμα ανήκει, και ότι για εμένα ο Θεός ή Ανώτερο Πνεύμα, ή συμπαντική ή Ανώτερη δύναμη ή οτιδήποτε άλλο θεωρεί κανείς ότι μας δημιούργησε ή μας προσέχει, είναι ένα και το αυτό, και ότι οι θρησκείες για μένα είναι παραλλαγή της ίδιας ιδέας, ανάλογα με την περιοχή κλπ.
Δεν μπορούσε να καταλάβει την ιδέα αρχικά, αλλά τον καθησύχασε ότι δεν θα τον έκρινα, ή θα τον πλάκωνα στις σφαλίαρες, ή θα τον έβριζα, και είπε ότι γιορτάζουν μερικές Χριστιανικές γιορτές, αλλά το θρήσκευμά τους είναι Μουσουλμανικό.
Ότι το χωριό τους έχει και πολλούς Χριστιανούς. Ήταν ωραίος τυπάκος μάλλον, αλλά πολύ διστακτικός στο να μιλήσει, και δεν του άρεσε ΚΑΜΙΑ μουσική από ότι είχα σε mp3...
Ήθελε αμανέδες που "του μιλάνε στη καρδιά για την αγάπη του". Ωραίος...

Acro είπε...

((((διαβάζοντας το τελευταίο που έγραψα...μήπως πρέπει να δηλώσω ότι είμαι παντρεμένος σε Εκκλησία Χ.Ο. για να μην έχω άλλα; )))))

Mparmpamitousis είπε...

Kataramena trojans.Afto exw na pw pros to paron epi tou thematos.Tha epaner8w dhmhtrios

Deja_Voodoo είπε...

Ας παραθέσουμε τις θεωρίες μας για το τι συνέβη στον Acro κι έχει εξαφανιστεί:

1. Πήρε διαδρομή ανάλογη μ'αυτή της ιστορίας και δεν του βγήκε σε καλό Ο_ο

2. Τον βρήκε ο "Ανώνυμος" των δύο προηγούμενων ιστοριών...μπρρρ!

Acro είπε...

@mparmpamitousis: Όξω τα Τρωικά, όξω!!!

@Deja_Voodoo Μην τον κάλεσαν σε άσκηση στην παραμεθώριο για "να μάθει" την περιοχή;

teo papas είπε...

Απο Ξανθη ειμαι Θοδωρη με λενε και ποτε δεν ειχα προβληματα με πομακους.Μονο με ψευτοτουρκους!Τεσπα αυτο που με ενοχλει ειναι οτι αντε οι νοτιοι αλλα δεν ειναι δυνατον και οι Ελληνες της βοριου ελλαδος να μη γνωριζουν το Χριστο τους για τη μειονοτητα στη Κομοτητνη και την Ξανθη δηλαδη ελεος πια μια γειτονια ειμαστε!Θυμαμαι χαρακτηριστικα μια φορα που ειχαν ανεβει εκδρομη καποτε κατι αθηναιοι φιλοι και οταν αντικρυσαν μιναρε μες στην Ξανθη παγωσαν και με ρωτουσαν τι ειναι αυτο τι γυρευει εδω και λες μα τοσο νυχτωμενοι?Τι ειναι η Ελλαδα μια κουτσουλια στο χαρτη ειναι, μα να μη ξερουν οτι 700 χλμ πιο πανω απτιν αθηνα εχουμε μουσουλμανικη μειονοτητα?Βεβαια αφου του εξηγησα και τους εφυγε η παγωμαρα μετα το θεωρησαν καπως "εξωτικο" σα θεαμα κ αρχισαν να βγαζουν φωτο!

Υ.Γ.: η κινηση να καλεσεις αστυνομια εμενα μου φανηκε λιγο προσβλητικη απεναντι σε ενα συμπατριωτη Ελληνα

Panagiotis είπε...

ρε παιδιά συγνώμη δηλαδή αλλά αυτά τα πράγματα είναι απαράδεκτα.

Οι πομάκοι και οι υπόλοιποι μουσουλμάνοι της Θράκης είναι Έλληνες Πολίτες.
Δεν έχουν καμμιά διαφορά από τους υπόλοιπους Έλληνες που ζούνε στα χωριά σαν κτηνοτρόφοι ή αγρότες. Ούτε όλοι αγράμματοι είναι ούτε φυσικά τρελοί.

Καταλαβαίνω την αγωνία σου να μην πληρωθείς, αλλά μέχρι εκεί. Τι θα σου κάνανε δηλαδή οι άνθρωποι; Θα σε σκοτώνανε και θα σε θάβανε στην αυλή;

Σίγουρα στην Θεσσαλονίκη και κάτω δεν υπάρχουν πολλοί μουσουλμάνοι και η ενημέρωση είναι μικρή αλλά αυτό δε δικαιολογεί ρατσιστικές αντιλήψεις. Οι λόγοι που αυτοί οι άνθρωποι είναι περιθωριοποιημένοι ή απομακρυσμένοι είναι η συμπεριφορά των υπόλοιπων Ελλήνων και όχι η δική τους.

Η διαδρομή για τα πομακοχώρια είναι εκπληκτική και προσελκύει χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο. Έπρεπε να κατέβεις και να πιεις καφέ και να τους γνωρίσεις τους ανθρώπους. Θα κέρδιζες μια εκπληκτική εμπειρία από μια διαφορετική μεριά της Ελλάδας και θα έμενες έκπληκτος από την ευγένεια και την φιλοξενία τους.

Καλές διαδρομές

Lipis είπε...

-Βρε τον άτιμο. Δυο φορές τον βάλαμε στη Σταυρούπολη στο ψυχιατρείο, το έσκασε, πήρε ταξί και ήρθε πίσω.

Αυτό δεν το διάβασε κανείς??!!

γιατί ήταν προσβλητικό το να πάρει την αστυνομία...?

Acro είπε...

@teo papas & panagiotis Όταν σου έχουν συμβεί διάφορα, προσπαθείς να πάρεις όλα τα απαραίτητα μέτρα. Το ξέρω πλέον ότι οι άνθρωποι είναι μια χαρά. Αν το ήξερα και τότε θα είχα γλυτώσει από μερικές ακόμη άσπρες τρίχες στο κεφάλι :)

Anilikos είπε...

Όπως και να'χει ήταν μια καλή ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά κάποιους Έλληνες που διαφέρουν στο θρήσκευμα από την πλειονότητα και να σχηματίσει δική του γνώμη για το γεγονός.

Από το χωριό Κιμμέρια έχω πολύ καλή εμπειρία πάντως.

logothetis είπε...

Απολαυστικό το post αλλά και το blog σου!Και είναι λίγο άτομο να το σχολιάσει κάποιος από την πολιτική χροιά αν και μπορούν γενικά να βγουν κάποια συμπεράσματα!

Καλές διαδρομές!